المبحث العاشر فى تعريف المسند اليه بالنّداء يؤتى بالمسند اليه معرّفا بالنّداء لاغراض كثيرة : 1 - منها إذا لم يعرف للمخاطب عنوان خاص ، نحو : يا رجل . 2 - و منها الإشارة إلى علّة ما يطلب منه ، نحو : يا تلميذ أكتب الدّرس . بحث دهم دربارهء معرفه آوردن مسند اليه ، به وسيله نداست . مسند اليه ، براى هدفهاى فراوانى معرّف به ندا قرار مىگيرد : 1 - از آن اهداف ، جايى است كه هيچ عنوان ويژه‌اى از مخاطب ، در دست نباشد . مانند : « يا رجل » در اينجا ما هيچ‌يك از مشخصات منادا را نمىدانيم . 2 - اشاره كردن به انگيزهء چيزى است كه از مخاطب ، خواسته مىشود . مانند : « يا تلميذ اكتب الدّرس » : اى دانش‌آموز ، درس را بنويس . در اين مثال ، دانش‌آموز بودن ، علّت درخواست نوشتن است . « 1 » المبحث الحادى عشر فى تنكير المسند اليه يؤتى بالمسند اليه نكرة لعدم علم المتكلم بجهة من جهات التّعريف حقيقة او ادّعاء ، كقولك : جاء هنا رجل يسأل عنك إذا لم تعرف ما يعيّنه من علم أو صلة أو نحو هما و قد يكون لاغراض اخرى : 1 - كالتّكثير نحو : وَ إِنْ يُكَذِّبُوكَ فَقَدْ كُذِّبَتْ رُسُلٌ مِنْ قَبْلِكَ ، اى رسل كثيرة . 2 - و التّقليل ، نحو : لَوْ كانَ لَنا مِنَ الْأَمْرِ شَيْءٌ و نحو : و رضوان من اللّه اكبر .

--> ( 1 ) . بدان كه : بيشتر علماء بلاغت ، معرفه شدن مسند اليه ، به وسيلهء ندا را در بحث مسند اليه ننگاشته‌اند . اين بحث بايد در كتابهاى بزرگ و پر حجم بلاغت ، پژوهش شود .